Thursday, September 24, 2009

Kawan Itu Manusia

salam~ hari ni nak kongsi sikit2 dgn anda semua, yg mana tentang Al-insan yg bernama manusia...kita kdg2 selalu terlupa...jadi kita sesama sendiri perlu memberi peringatan masing2..manusia Allah telah ciptakan sebaik2 kejadian...jadi kita hanya perlu berfikir bagaimana nak jadikan diri kita nie sebaik2 ciptaan Allah...nasihat disini ialah jaga hubungan baik dengan Allah dan hubungan baik sesama manusia...dlm erti kata lain disini ialah hubungan dengan sahabat serta jiran tetangga...hari ni sya nak highlight bab kwn....jgn sekali2 kita permainkan perasaan kwn kita, kerana kwn nie ada setengah2 nya yg sensitif...mcm sya la...hehe oleh itu kita kena jaga hati mereka...disini ada 1 cerita yg ingin sya k0ngsi bersama anda semua:

Ada seorang hamba Allah nie, dier mmpunyai sahabat...tetapi sahabat dier nie sudah lma merantau ke 1 tmpat yg jauh...hurm sgt jauh..& dan pda 1 hari tu, sahabat dier nie tlh kembali...pada mulanya dier merasa sgt terharu dan mengharapkan sesuatu kepada sahabat dier nie ...dlm kata lain bg mmberi nasihat & panduan utk menjalani kehidupan tetapi apa yg d harapkan...hanyalah tinggal angan2 kerana sahabat dier nie se0lah2 tlh menjadikn dirinya sbg alat & tempat melepaskan kesedihan...kemudian pabila senang sahabt tadi lupa akan dirinya...ini telah mmbuatkan dirinya sedih..

s0, the moral of the st0ry jgn menggangap kwn nie sbg tempat melepaskan kesedihan...tapi jadikan lah sahabat nie juga sbg tempat melepaskan kegmbiraan....waAllahuallam~ =(

sekadar berkongsi ~sharif~


Amanat Perjuangan

Lirik: Ustaz Taqiuddin Hasan
Lagu : sharif

Walaupun engkau akan berjalan,
tinggalkan kampung serta halaman,
namun kami tetap doakan,
engkau bahgia diperjalanan.

Selamat jalan kami bermadah,
selamat engkau pulang kembali,
kepada tuhan tangan ku tadah,
bermohon dapat berjumpa lagi.

Semoga Allah akan memberi,
nikmat pada kami keuntungan,
biarlah kami tinggal disini,
bebahagia dlm ketaatan.

bila engkau pulang kembali,
jika pusara engkau temui,
jangan ratapi jangan sesal,
demikian suratan perjuangan kita renangi...

No comments: